Tarasy Nadodrze

Kwartał mieszkaniowy, który schodzi tarasami ku rzece. Każde mieszkanie ma zewnętrzny pokój — loggię głęboką na tyle, by zmieścić stół na osiem osób.

Nadodrze ma zwartą, dziewiętnastowieczną tkankę — i pustkę po kamienicy, która nie przetrwała wojny. Nowy kwartał domyka pierzeję, ale od strony podwórza rozrzeźbia się w tarasy opadające ku Odrze, tak aby słońce docierało do dna dziedzińca również w listopadzie.

Zasada jest prosta: każde mieszkanie ma loggię o głębokości minimum 220 cm, traktowaną jako pełnoprawny pokój. Latem kwartał funkcjonuje jak pionowa wieś — życie toczy się na zewnątrz.

Cegła rozbiórkowa z odzysku na elewacjach frontowych spina nowy budynek z sąsiadami. Od podwórza — jasne, szorstkie tynki i zieleń pnąca po stalowych linach, która po pięciu latach ma przejąć elewację.