Stodoła Mazury

Archetyp stodoły przepisany na dom: czarna, dwuspadowa bryła bez okapów, z jednym wielkim oknem wyciętym dokładnie na oś jeziora.

Na wsi nad Śniardwami obowiązuje prosta reguła: nowe domy udają stare dworki i wychodzi im to źle. Zaproponowaliśmy inną drogę — wzięliśmy najuczciwszą lokalną formę, stodołę, i przepisaliśmy ją bez ornamentu: dwuspadowy dach 45°, zero okapów, deska świerkowa malowana szwedzką farbą dziegciową.

Cała dramaturgia domu sprowadza się do jednego otworu: okna o wymiarach 5,4 × 3,2 m, wyciętego w szczycie dokładnie na osi jeziora. Reszta przegród otwiera się dyskretnie — okiennice z tej samej deski co elewacja po zamknięciu sprawiają, że dom znika.

Wnętrze to jedna przestrzeń pod pełną wysokością dachu, z antresolą sypialną zawieszoną na ściągach. Sklejka brzozowa, beton zatarty na posadzce i piec — nic więcej nie było potrzebne.