Pawilon Reduta

Lekki dach na jedenastu słupach, pod którym park płynnie przechodzi w kawiarnię. Granicę wyznacza tylko linia cienia.

Pawilon miał zastąpić kiosk z lat dziewięćdziesiątych, nie zabierając parkowi ani metra trawnika. Odpowiedzią jest dach — falująca płyta z drewna klejonego o rozpiętości dwudziestu dwóch metrów, uniesiona na jedenastu smukłych słupach rozstawionych nieregularnie, jak drzewa.

Pod dachem nie ma ścian w tradycyjnym sensie: szklane tafle bez ram można całkowicie rozsunąć i wtedy kawiarnia staje się po prostu zadaszonym fragmentem parku. Zimą wnętrze domyka się do jednej trzeciej powierzchni, a reszta pozostaje otwartą czytelnią.

Cała konstrukcja została zaprojektowana do rozbiórki: połączenia mechaniczne, brak mokrych węzłów, fundamenty punktowe. Gdy park będzie kiedyś potrzebował czegoś innego, pawilon można rozkręcić i złożyć gdzie indziej.